Nou, Hij is gekocht, Dream Theater's nieuwe album greatest shit, eh... hit.Allereerst teleurstelling alom (voornamelijk bij mij)..
Dat heeft overigens niets te maken met de kwaliteit van het album want dat zit wel goed. Dat heeft er des te meer mee te maken dat ik me een paar blogberichten terug heb vergist. Ik heb verteld vooral erg benieuwd te zijn naar het nummer Another Day. Helaas bleek dat ik niet Another day maar Another won verwachte. Another Won zat er helaas niet in in, ik heb het moeten doen met een remix van Another day, een middelamtig nummer van Dream-Theater.
Beste meneer Portnoy, misschien dat een een greatest hits compilatie van Majesty ook nog wel wat is. Of gewoon een ouderwets singeltje. Ik ben zo weg van Another Won sinds ik de live versie hiervan op Score heb gehoord. Het lijkt me echt waanzinnig hier een met moderne middelen gemixte studioversie van te horen.
Maargoed, zover mijn klaagzang. Het moge duidelijk zijn dat ik zelf de fout heb gemaakt twee nummers door elkaar te gooien. Ik zal nu toch maar eens beginnen wat te zeggen over mijn luistersessies naar dit album.
Allereerst is er dan natuurlijk weinig nieuws te ontdekken. Het is leuk om even heen en weer geslingerd te worden tussen het zo gevarieerde assortiment van Dream Theater. Elk nummer heeft weer z'n eigen sfeertje en thema. Ik krijg bij het beluisteren van de verschillende nummers erg veel zin de bijbehorende albums tevoorschijn te halen.
Het is opvallend dat het oudste album, 'When Dream And Day Unite', niet vertegenwoordigd wordt. Jammer, omdat dat album nog volgezongen wordt door mr. Dominici. Was toch leuk geweest als je op deze manier even de kwaliteiten van huidig zanger Labrie en voornoemde had kunnen vergelijken.
Daarnaast ontbreken ook nummers van het nieuwste album 'Systematic Chaos'. Begrijpelijk omdat dit album zo kort voor deze hitcompilatie is uitgekomen, maar toch ook jammer vanwege de uitstekende kwaliteit van hun laatste album.
Behalve dat het zoals gezegd bijzonder aangenaam is deze nummers zo achter elkaar te beluisteren valt er eigenlijk weinig nieuws te beleven.
De remixes verdienen de naam remix eigenlijk niet omdat er meestal alleen een intro of een refreintje tussenuit is geknipt.
Samenvattend kan ik toch wel zeggen dat ik dit een prima album vind. De compilatie is wat mij betreft goed samengesteld.
Een album als dit is leuk wanneer je wat minder geconcentreerd naar de muziek luisterd. Een plaatje voor op de achtergrond, in de auto bijvoorbeeld.
Verder is dit album zoals eerder gezegd natuurlijk super voor nieuwe ontdekkers van Dream Theater.
Tot slot; ik ben zwaar teleurgesteld 'Another Won' niet op dit album te hebben aangetroffen. Dat is echter meer aan mezelf te wijten dan aan de heren van Dream-Theater.
Dat heeft overigens niets te maken met de kwaliteit van het album want dat zit wel goed. Dat heeft er des te meer mee te maken dat ik me een paar blogberichten terug heb vergist. Ik heb verteld vooral erg benieuwd te zijn naar het nummer Another Day. Helaas bleek dat ik niet Another day maar Another won verwachte. Another Won zat er helaas niet in in, ik heb het moeten doen met een remix van Another day, een middelamtig nummer van Dream-Theater.
Beste meneer Portnoy, misschien dat een een greatest hits compilatie van Majesty ook nog wel wat is. Of gewoon een ouderwets singeltje. Ik ben zo weg van Another Won sinds ik de live versie hiervan op Score heb gehoord. Het lijkt me echt waanzinnig hier een met moderne middelen gemixte studioversie van te horen.
Maargoed, zover mijn klaagzang. Het moge duidelijk zijn dat ik zelf de fout heb gemaakt twee nummers door elkaar te gooien. Ik zal nu toch maar eens beginnen wat te zeggen over mijn luistersessies naar dit album.
Allereerst is er dan natuurlijk weinig nieuws te ontdekken. Het is leuk om even heen en weer geslingerd te worden tussen het zo gevarieerde assortiment van Dream Theater. Elk nummer heeft weer z'n eigen sfeertje en thema. Ik krijg bij het beluisteren van de verschillende nummers erg veel zin de bijbehorende albums tevoorschijn te halen.
Het is opvallend dat het oudste album, 'When Dream And Day Unite', niet vertegenwoordigd wordt. Jammer, omdat dat album nog volgezongen wordt door mr. Dominici. Was toch leuk geweest als je op deze manier even de kwaliteiten van huidig zanger Labrie en voornoemde had kunnen vergelijken.
Daarnaast ontbreken ook nummers van het nieuwste album 'Systematic Chaos'. Begrijpelijk omdat dit album zo kort voor deze hitcompilatie is uitgekomen, maar toch ook jammer vanwege de uitstekende kwaliteit van hun laatste album.
Behalve dat het zoals gezegd bijzonder aangenaam is deze nummers zo achter elkaar te beluisteren valt er eigenlijk weinig nieuws te beleven.
De remixes verdienen de naam remix eigenlijk niet omdat er meestal alleen een intro of een refreintje tussenuit is geknipt.
Samenvattend kan ik toch wel zeggen dat ik dit een prima album vind. De compilatie is wat mij betreft goed samengesteld.
Een album als dit is leuk wanneer je wat minder geconcentreerd naar de muziek luisterd. Een plaatje voor op de achtergrond, in de auto bijvoorbeeld.
Verder is dit album zoals eerder gezegd natuurlijk super voor nieuwe ontdekkers van Dream Theater.
Tot slot; ik ben zwaar teleurgesteld 'Another Won' niet op dit album te hebben aangetroffen. Dat is echter meer aan mezelf te wijten dan aan de heren van Dream-Theater.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten